Op weg tussen Workum en Parrega

Pas kwart voor zes uit bed voor de derde dag van de Wandelelfstedentocht 2012. Wat een luxe, zeker als je mensen tijdens de tocht spreekt die met de bus naar de startplaats reizen. Ben niet een ochtendmens, vind zeven uur starten al vroeg genoeg.

Dit keer was Lambertus de chauffeur en dertien minuten voor zeven waren we (Baukje, Anna en ondergetekende) bij de startplaats waar het al een drukte van belang was. Snel op zoek naar de inschrijvingstafel. Gisteren mijn kaart verloren in Workum na de finish, dus even melden bij de organisatie. Kreeg een dagkaart mee, morgen (vrijdag) krijg ik een nieuwe kaart. Ben benieuwd.

Rustig aan naar Tjerkwerd

Zodoende achteraan vertrokken. Naast de altijd opgewekte Lieuwe, ook Jan Koornstra aanwezig om een dag mee te lopen. Deze man gaat het lopen gemakkelijk af. Al snel liepen we in een fuik van mensen. Het leek erg druk vandaag. Dit kwam uiteraard door de  vrije Hemelvaartsdag en het trainen voor de Slachtedyk Marathon. Verstandig dat ze op de deur kloppen van de Elfstedentocht. Hier kan immers niks aan tippen!

Even "jarre" voor Witmarsum. Is het niet zoals Jopie Huisman ooit zei: 'de natuur is onvoorstelbaar mooi, maar je moet het wel zien'.

Onderweg nog met vele mensen gesproken, onder andere met een man en vrouw uit Hoogeveen. De man werkt bij Rendo Energie en met hem heb ik vorig jaar opgelopen tijdens de onvolprezen Meerslag van Bolsward en uiteraard was het daar ook geen koek en ei. ‘t Is een rare wereld, toch lijkt het er steeds meer op dat in 2012 iedereen de verrijking van dure managers met hun bonussen meer dan zat is. Als ik naar het bedrijf zie waar ik werkzaam ben, lijkt er een andere en positieve mentaliteit te komen waar meer respect is voor de mensen die het verdienen: de mensen die het productieproces werkend houden en ongevraagd verbeteren. Een goed bedrijf smeert de ingecalculeerde bonussen uit naar die werknemers en kijk dan eens wat er gebeurt!

Terug bij het lopen en niet te filosofisch worden, want de mooiste stad van Bolsward kwam dichterbij. Uiteraard is dat Bolsward. Na een lange zegetocht door de stad, mijn stempeltje gehaald bij mijn dochter. Ook mijn vrouw stempelde in die prachtige Broerekerk. De koffie stond weer klaar en de service kon weer niet beter. Wat een stad en wat weer perfect voor elkaar! Gelooft u het niet?  Bolsward.

Onderweg ondermeer de Makkumer dames Ytsje en Cillia (Idsegahuizum trouwens) vele malen gezien, uiteraard Lucie (altijd opvallend en vandaag in het geel, gisteren in het roze en dan zal het morgen in het fel groen worden. Het laatste is een gokje), de Zandstra’s uiteraard altijd positief, twee Belgen die dertig keer de Dodentocht in België hebben bedwongen en nu blij zijn dat er een vereniging komt met ‘dertigers’, Wobbie en Jouke (liep hij een beetje mank bij Witmarsum?) en nog vele, vele anderen uiteraard. Bijvoorbeeld de dames uit Stiens/Finkum. Wietske mocht even op mijn rug krabben; had enorme jeuk van een of ander ongedierte. Het hielp.

Camping De Zeehoeve: wat een toegevoegde waarde! www.zeehoeve.nl. Links op de foto ex visserman Jan Koornstra uit Makkum. Ook hij was zeer te spreken over deze zitplaats. Helaas was er voor hem geen vis verkrijgbaar. Twintig jaar terug was hier trouwens ook de stempelpost.

De verrassing van de dag en misschien wel van deze Elfsteden-versie was de stempelplaats in Harlingen bij de Camping. ‘t Was een paar kilometertjes om, maar dan heb je ook wat. In een woord geweldig. Snelle en vlotte bediening en vele mogelijkheden om buiten te zitten. Wat een verademing! Heerlijk even de schoentjes uit op een plaats waar je eigenlijk even de oogjes dicht wil doen. Toch was er nog een klusje te klaren. Langs de promenade van Harlingen liepen we verder. Prachtig stuk, jammer van al die toeristen die zo nodig – met koffertje op wieltjes, dat wel natuurlijk – hun vakantiebestemming kozen, niet op- of omkijkend naar ons zwoegende genieters. De mens dwaalt steeds verder weg van beweging. Handig zo’n trapondersteuning bij het fietsen, handig zo’n koffertje op wieltjes, enzovoort, enzovoort. Nog even dan hebben we een robot thuis die de koffie voor ons brengt leerde ons deze week de tv. Erg handig, kunnen we blijven zitten en kunnen de ziekenfondspremies weer omhoog..

Links Jan Koornstra en rechts Lieuwe Wijnja uit Makkum. Suggestie van hun is om de Wandelelfstedentocht eens een keer door Makkum te laten lopen, gelijk de Giro ooit startte in Groningen. Als beloning mag het bestuur gratis een visje happen van de Koornstra's.

Nu nog wat doen aan die weg van Harlingen naar Franeker, want zeven kilometer is hier tien kilometer. Die vervelende weg wil niet ophouden. Een poos opgelopen met Cees Witteveen (altijd herkenbaar) en Sjoerd Yntema uit ons mooie plaatsje Bolsward. Deze mannen doen geen gekke dingen en lopen een constant tempo richting de finish.

Uiteraard moest deze jongen zijn maten uit Makkum even bijhalen. Dat bleek niet zo moeilijk te zijn want het tempo lag wat lager door hun conversatie met een vrouw uit Hartwerd van wie ik de naam even kwijt ben. Ze liep wat scheef, maar enkele jaren liep haar man nog veel schever. ‘t Was toen een tragi-komisch gezicht: beiden krom naar elkaar toe buigend. Maar uiteraard petje af (en over petjes gesproken: het petje-op, petje-af spel dat gespeeld werd afgelopen vrijdag ten koste van mijn Abrahamschap deed mij vele petjes toekomen van een wederom niet nader te noemen zwager. Heb nu al drie petjes versleten. Rampzalige kwaliteit die petjes, er liggen er nu al drie in de container).

Herbayum - Franeker: er komt geen einde aan

Iets later dan drie uur mochten we de stempel van Franeker bemachtigen. Even wat verwarring omtrent mijn kaart, want dat was natuurlijk een dagkaart. Gelukkig kreeg ik ook nog – na beraad – mijn stempeltje op de goede plaats.Hupsakee: dag drie ook historie, een goede dag vandaag: mooi weer en de beentjes deden het beter dan gisteren! Ook Anna en Baukje kwamen goed binnen om een uur of kwart voor vier. Morgen het mooiste traject van Franeker naar Dokkum. Waarschuwing voor mensen die de eerste keer meedoen: Dokkum is snel in zicht, maar blijft ver weg.

Oant moarn!

Vroeg op vanmorgen voor de rit naar Sleat. Om zes uur vertrokken we, samen met buurvrouw Baukje, naar het mooie Gaast, alwaar Anna tot onze teleurstelling niet klaar stond, maar dit snel compenseerde met een heus sprintje. Bewonderenswaardig hoe fit die dames nog lijken.

Precies kwart voor zeven aan de start in Sleat. Snel een bakkie sterke koffie alvorens we de strijd aan gingen met vooral de elementen. Ankie van den Ent uit Makkum meldde zich. Zij loopt vandaag een dag mee als training voor de Slachtedyk. Het bedrag dat voor deze loop moet worden neergelegd (27,50) heeft bij veel “echte” wandelaars kwaad bloed gezet. Voor vijf dagen Elfsteden betaal je immers maar 60 euro en daar krijg je veel meer voor terug en dat zonder commerciële inslag! Een voorbeeld zal de FLAL en de Elfstedentocht altijd blijven.

Een sterke zuidwester woei ons tegemoet en probeerde ook met een enkel buitje ons uit ons ritme te krijgen. Uiteraard kwam het, toch wat koude, legioen snel in beweging. Een pittig tochtje stond ons te wachten. Na een paar honderd meter vond ik Lieuwe Wijnja uit Makkum. Dat Lieuwe een klein medisch wonder genoemd mag worden heb ik vorig jaar al aangegeven. Naast lopen fietst, schaatst hij en doet hij aan bergbeklimmen, vooral in de Zwitserse bergen. Mij niet gezien.

Routine op weg naar de dijk

Afijn, terug naar de wandeltocht naar Workum. Eerst toch maar even een bakkie gedaan bij de Vier Heemskinderen. Ook hier zit een verhaal achter (zie vorig jaar). Deze restaurant-eigenaar weet hoe hij vermoeide wandelaars moet bedienen. Razendsnel stond de koffie met appelgebak voor ons. Een voorbeeld voor velen! Hulde aan de man, volgend jaar zijn we er weer. Volgend jaar wel iets meer slagroom trouwens. En misschien een tip: zet een duidelijk bord buiten neer aan de rand van het fietspad met daarop: ‘ELFSTEDEN KOFFIE MET GEBAK’. Zal nog meer helpen en … tweede bakkie gratis.

Het duurde erg lang voordat het vrouwtje van Stavoren ons in het zicht kreeg. Op de dijk reed een fietser woest in op de Zandstra’s en mijzelf. Heb de man wat verwensingen toegeschreeuwd en hij zal deze vast hebben ontvangen, gezien de windrichting. Wat een asociaal rijgedrag! Onderweg weer vele “hipjes” gemaakt. Overal even een kort praatje en een hele discussie over Heerenveen en Ajax. Ook Rein uit Bolsward probeert de vijf dagen voor het eerst vol te maken. Zou een hele prestatie zijn na een paar mislukte pogingen.

Altijd maar die wind

In Stavoren soepje en slaatje genomen. Had toch wat honger gekregen. Vanmorgen veel te weinig gegeten. Na deze korte stop in Stavoren nog 18 km te gaan. Aangezien we zes km per uur lopen gemiddeld, leek ons een binnenkomst omstreeks half vier acceptabel. In het mooie Hielpen (de een na mooiste stad van Friesland, uiteraard is Bolsward net wat mooier zei ik tegen de in klederdracht gestoken stempelaars) lonkte mij de koffie. Lieuwe wilde doorlopen en wie ben ik dan om mijn instinct te volgen. Doorlopen: nog zo’n acht kilometer = tachtig minuten.

Het blijft een plaatje

Voor Workum kwamen Wiebe Bleeker en Gooitzen Ykema (52e tocht) ons achterop. Zij verkozen voor de finish om even andere kleren aan te doen op de boot. Om 15.29 uur stempelden we af. En o, wat zit zo’n terras toch lekker. Nog even gezeten met bestuurslid Wagter, vrouw van Johann. Helaas ben ik de voornaam even vergeten. Enthousiaste vrouw met een echt Elfstedenhart, al is entousiastme geen uitzondering binnen het bestuur. Baukje en Anna lieten nog even op zich wachten. Lambertus (man van Baukje) was lichtelijk bezorgd. Om 16.19 uur kwamen zij aan.

Thuisgekomen is gebleken dat ik mijn startkaart kwijt ben. Uiterst vreemd, daar ik die altijd keurig in mijn Elfstedentasje stop. Nu ben ik vorige week wel Abraham geworden en – volgens zeggen – is een van de beperkingen geheugenverlies. Hoop dat hij gevonden is. Al contact over gehad met het Elfstedenbestuur.

Morgen proberen we het weer: Workum – Franeker met de prachtige doorkomst van ons mooie Bolsward en nou komt-ie: wat zou het een prachtige invulling voor het stadhuis zijn om daar een compleet Elfstedenmuseum van te maken met alle gezamenlijke Elfstedenverenigingen gebundeld. Bolsward als centrum van alle Elfstedentochten: hier valt iets voor te zeggen!  Alice Booy heeft dit al aangekaart bij de betreffende commissie die na mag denken over de invulling van het stadhuis. Wat zou dit mooi zijn! 

Ja, wandelen is leuk, ook in de regen

Half zes er uit voor de zesde Elstedenwandeltocht. De eerste etappe van Leeuwarden naar Sleat werd weggeschoten door Stephan Rekker, voorzitter van de jubilerende (100 jaar) Fietselfstedentocht. Ook Stephan heeft ooit de tocht gelopen en is ook bezitter van het door velen zo begeerde brevet (en dus niet van onvermogen). Voorzitter Jaap Aagtjes (van de Wandel) sprak vooraf nog voorspellende woorden: ‘De voorspellingen zijn niet zo goed, maar in Friesland is het altijd mooi weer. Het zal vast meevallen.’ En hij zou gelijk krijgen. Kan Jaap voortaan niet het weer voorspellen?

Op weg naar het mooie IJlst

Even wennen bij de start. We vertrokken direct links de Harmonie uit en liepen in de gestaag neervallende regen Leeuwarden uit langs de Zwette. Zowaar een prachtige route. Wat mij betreft mag deze volgend jaar ook weer op het programma staan. Via Oosterwierum (sla even wat over voor de snelheid) richting Bozum, voor velen een koffie-stopplaats. Drukte genoeg bij de koffietent aldaar. Een bakkie koffie zou ik later krijgen in Scharnegoutum waar vrouw, schoonzus en kids en pake klaarstonden (al zat de laatste in de auto,wat een niet interessant detail is natuurlijk).

Onderweg al weer vele bekenden gezien. Opgelopen met verschillende mensen met verschillende karaktertrekken en verschillende doelen. Zo liep er iemand voor het brevet en  uiteraard is hij niet de enige. Zijn vaak speciale types: één keer en nooit weer, puur voor het brevet. Uiteraard kwam ik ook weer Wobbie en Jouke tegen uit Birdaard. Deze twee zijn altijd goed geluimd en lopen kunnen ze ook nog. Het tempo ligt ongeveer gelijk als van deze jongen al wil dat weer niet zeggen dat ik hard loop. Snapt u het nog? Mijn snelheid ligt zo rond de 6.4 km/u  in goede doen, dat dan weer wel.

Niet echt mooi weer de eerste uren. Later zou het weer behoorlijk opknappen. Na Hommerts geen regen meer gehad

Eigenlijk direct al wat pijntjes. Had direct al het idee dat mijn zo keurig afgeplakte bal van de voet wat begon te branden. In IJlst besloot ik toch maar een bezoekje te brengen aan de EHBO. De vrouw die me hielp was er blij mee. Na stevig te zijn afgetaped weer verder. Zo, dat voelde beter. Abraham kon weer op pad. Tip van de dag trouwens: tape uw sportschoenen met die grijze kleeftape af en de voetjes blijven heerlijk droog. Nadeel is wel dat je wat moeilijker bij de veters komt. Over dit probleempje moet ik morgen een oplossing vinden.

Eens een ander plaatje, dreigende wolken

In IJlst nog even de toilet bevuild bij de Poiesz. Moet zeggen: dat luchtte wel even op. We misten wel het gemeentehuis van Wymbrits. Deze gemeente had het altijd prima voor elkaar, nu kwamen we dus in een café uit. Na IJlst op weg naar het vervelende Hommerts-Jutrijp. Ex-collega Theo niet gezien. Theo is afgelopen jaar, samen met nog zo’n honderd mensen, de laan uitgestuurd. Jammer dat hij weg is; hij was toch een van de sfeerbepalers van de NDC.

Op weg naar het einde

In een van die twee vreselijke dorpen kwam ik ex-collega Marjan Waterlander nog tegen in haar bakkersbusje. Ze heeft het prima naar haar zin, zo zei ze. Ook Gerda ingehaald en Jettie van de Friesland Bank. Beiden komen uit Franeker en beide leek het goed te gaan.

Hoe mooi kan Friesland zijn?

De lange weg naar boer Bouma iets versneld. Weet dat bij de afslag het nog vijf kilometer is naar Sleat. Dat bleek achteraf precies te kloppen. Officiele GPS-kilometers: precies vijftig, anderhalve kilometer meer dan vorig jaar. Om 16.04 of zo drukte ik de stempelkaart op de tafel, na eerst de vrouw van Johann Wagter te hebben aangesproken. Hij had me wel even ter plekke mogen kraken. Kan niet zeggen dat mijn rug goed voelde vandaag, maar – zoals het leven – kan het morgen weer helemaal anders zijn. Daarna nog snel wat geel/goud vocht weggeslokt tussen Pier en Lolke Buma in. Pier vond dat ik maar kleine voeten had. Mijn maat van 45,5 stak nogal af van die van hem: 49,5. Nou ja, niet alles kan groot zijn…

Oant moarn!

Nog een dikke tien uur en we gaan weer los voor de Elfstedenwandeltocht. Het gaat mijn zesde tocht worden en helaas lijken de weersvoorpellingen niet erg positief, al hebben we al vaker meegemaakt dat het tijdens de tocht meeviel. Vorig jaar regende het tot een uur of elf. Daarna klaarde het op en werd het nog een mooie dag. Ach, we zien het wel, veranderen kunnen we het tocht niet.

Sites die je in de gaten moet/kunt houden tijdens de tocht:
http://www.bestgenog.nl/
http://nannesz.weblog.nl/
https://picasaweb.google.com/112068950134583220483 (van Hans Wijnja)
http://sunnywalks.blogspot.com/

en deze weblog natuurlijk. Iedere avond voor acht uur staat er een verslag van de tocht op.

Na mijn twee keer veertig kilometer loopjes vrijdag 29 april eens iets verder. Vanuit Bolsward richting Tjerkwerd, Parrega, Workum naar Hindeloopen gelopen. In dit prachtige stadje de traditionele uitsmijter kaas genuttigd en uiteraard cappucino. Het leven kan zo mooi zijn als je door de landerijen loopt en het jachtige leven even achter je laat. Dit jaar nooit met de IPod gelopen en ik moet zeggen: dat hoeft ook niet meer. Zonder muziek neem je veel meer op. Met muziek wordt je onrustig, want ondanks dat de muziek door mij is uitgekozen, zit ik alleen maar plaatjes over te slaan of weer op te zoeken. Een tamelijk frustrerende bezigheid en totaal overbodig als je goed om je heen kijkt en de natuur zijn werk laat doen.

Deze dag zou ik vijf collega’s tegenkomen. Direct in Bolsward al Fokke B., bij Tjerkwerd Sietze K. die richting Parrega reed en kort daarna Alie H. die naar het werk in Leeuwarden reed en naar alle waarschijnlijkheid wat aan de late kant was (ben vaak aan het rekenen. Het was twintig voor negen en ze kan het niet sneller rijden dan dertig minuten vanaf Tjerkwerd).

In Hindeloopen nog even bij het schaatsmuseum binnengelopen. Zocht of zoek eigenlijk het schilderij dat daar hing met een Bolswarder stads- en schaatsgezicht bij het Hoog Bolwerk, begin 1900. Helaas was het er niet meer en zal het wel ergens op zolder staan in het Hindelooper museum (aanrader!).

In Workum kwam ik nog een oud-voetballer tegen van de plaatselijke SV Workum. Deze slager is altijd in voor een geintje. Kan me de eerste training nog te herinneren in de jaren tachtig, dat hij mij vroeg of ik het licht van het trainingsveld even uit wilde doen en hij verwees me daarbij naar een paar bomen. Uiteraard niks te vinden en je moet er even aan wennen maar dit valt onder ‘voetbalhumor’. Een orthodoxe jood die achter ons langs liep werd vriendelijk begroet met ‘dag dominiee’. Toen ik vroeg of hij die man kende, antwoordde hij: ‘nee, maar in Workum groeten we iedereen.’

Even later kwam ik collega vier tegen: Rynk B., redacteur van de Wijd en Zijd. Merkwaardig was dat ik net aan hem zat te denken. Heb namelijk een rubriek in de Wijd en Zijd, genaamd ‘In oare tiid’ en uiteraard moet ik weer wat schrijven. ‘k Mag volgende week een stukje schrijven over de Elfstedenwandeltocht en uiteraard zal dat een positief stukje worden. ‘t Is toch altijd weer geweldig hoe de organisatie is, maar ‘een journalist moet zich uiteraard aan de feiten houden en zich niet laten leiden door persoonlijke gevoelens’.

Collega vijf kwam ik bij de Wijnberg in Bolsward tegen. Sebastiaan ging direct in op mijn voorstel voor ‘een bakkie doen?’. Het bakkie werd voor mij een cappicino en voor mijn eigenlijk oud-collega (hij heeft gebruik gemaakt van een regeling) een pilsje.

Van vijf voor acht tot kwart voor vier onderweg geweest. Helaas hield mijn htc-batterij er mee op, zodat ik niet exact het aantal kilometers weet. Hou het op 45. ‘t Komt wel goed.

Ieder jaar weer de vragen: hoeveel en hoe moet je trainen voor die 212 kilometer door Friesland?

Dit jaar ongeveer in maart begonnen met lopen.
Eerste keer 21, toen 23, 12, 12, 33, 40, 41, 45, 36 en nog een paar kleine “blokjes om” van 5 tot en met 10 kilometer. Dus in totaal zo’n 300 kilometer, zo’n 100 minder dan de voorgeschreven 400 km. Probleem is altijd tijd. Alle lopen gingen eigenlijk (even afkloppen) uiterst makkelijk. Voelde me daardoor ook niet geroepen om de volgende dag weer een eind te lopen. ‘t Is allemaal wat lastig te plannen. Zaterdags meestal op voetbalvelden en ook zondag wil je nog een beetje sociaal zijn natuurlijk.

Heb er ontzettend veel zin in, die Elfstedentocht!

Zo loop je de Kennedymars Wouterswoude en wil je de volgende dag je blog bijwerken. Zonder overleg blijkt je weblog onbereikbaar en niet voor dagen, weken, maar maanden. Eigenlijk kun je er ook niet teveel van zeggen want deze service is gratis.

Uiteraard na maanden afwezigheid inlognaam en wachtwoord kwijt. Gelukkig zijn we er weer en met terugwerkende kracht zal ik de blog snel bijwerken. Wordt snel vervolgd.