Jetze start altijd in Dokkum als laatste en maakt er dan een sport van om iedereen in te halen. Iets eerder dan normaal koos de ‘flits uit Schettens’ zijn versnelling met in zijn kielzog de man met waarschijnlijk het hoogste percentage alcohol in zijn bloed, waarbij ik de naam niet zal noemen maar hij begint met een T. De horeca zal hem missen.

Op weg naar Damwoude

Vandaag de hele dag met Lieuwe uit Makkum gelopen in een rustig tempo. We hadden geen haast zoals velen met ons en uiteraard vele praatjes gemaakt met collega-zwoegers. Een ieder is blij dat het de laatste dag is. We hobbelen door Damwoude en ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik had niks meegenomen aan voedsel of drinken. Het wordt steeds gekker – dat vergeten – en ik begin serieus te denken dat dit ligt aan mijn promotie vorige week vrijdag tot Abraham (gelukkig geen pop in de tuin). Afijn: loop wel vaker zonder te eten of te drinken. Toch was het de eerste kilometers, zoals vanouds, even extra zweten en ‘in de etappe groeien’.

Nou vooruit dan maar: de schrijver van al deze onzin

Een half uur kost het om Damwoude door te komen. Door de toeschouwers en veelal vrijstaande huizen krijg je een bepaald beeld van deze gemeente. Ieder voor zich en toch samen. Een man stond voor een grote tuin met onkruid en veel te hoog gras (mijns inziens). ‘Is jo meanmasine kapot?’ vroeg ik hem. Dat vond hij niet zo leuk getuige zijn repliek ‘Hoe sa? Fynst die blommen net moai dan?’ Achter mij veel gelach. Zal me wat inhouden de volgende keer.

Een bakkie koffie en koek genomen op de weg en dorp dat volgde. Erg druk daar en gelukkig stonden buiten wat fietsen geparkeerd met pakkiedrager die ons gewicht kon dragen. Maar weer door naar het volgende café De Viersprong in Gytsjerk die tot onze ontzetting dicht was en te koop staat. Gelukkig konden we verderop terecht, maar daar was het zo lawaaiig en druk dat we het tweede bakkie uitstelden tot Oenkerk. In het gezellige kroegje een drukte van belang en enkele heren waren redelijk aanwezig aan de bar onder toeziend oog van ceremoniemeester Hans Wijnja uit Makkum. Twee mensen hadden daarbij (zoals de hele tocht) een handdoek in de nek. De vraag blijft altijd of die gebruikt werd tegen de zon (denk het niet), het zweten (zou kunnen) of het afvegen van het bierschuim (het meest aannemelijk). Gezellige mensen trouwens en geweldige sportmensen ook nog eens. De ene man heeft de Elfstedentocht nu 24 gelopen en gaat hem Pinkstermaandag voor de 54-ste keer fietsen.

We hobbelden maar verder richting Leeuwarden. Lieuwe wilde wel even een – in scene gezette –  foto nemen van een groepje wandelaars waaronder volgens mij Jannie en deze jongen. De man uit Makkum was trots dat het fototoestel klikte. ‘Stjit er op’ zei hij trots. Zie hier onder het resultaat. Het fototoestel was helaas naar hemzelf gericht… Humor.

Wat raar dat ik mijzelf in het fototoestel zie terwijl ik het richt op die andere lopers...

De volgende poging ging goed, zie foto hieronder. In Lekkum klein gesprekje gevoerd met twee mensen met een voor mij onbekend vlaggetje op de rug. Schaamde mij een beetje dat ik in de kleurstelling de vlag van Groningen niet herkende. Aardige mensen die vele tochten liepen en dit keer eens de Elfstedentocht uitkozen. Een pittige tocht vonden ze, maar wel erg mooi. Iedere foto die je maakt hier in Friesland is prachtig tijdens ‘onze’ tocht. Ook even gesproken met Bootsma die liep met Eise en Meinie, mensen die op karakter lopen. Zou een Berenburg-merk mooie reclame mee kunnen maken.

Dan nog maar eens voor de foto. Deze ging goed! Hulde aan de fotograaf!

Om twintig voor een bereikten we de finish in de Harmonie waar het al erg druk was. Ook Anna en Baukje waren er al en vooral mijn buurvrouw haar vermoeide benen, swingden over de dansvloer. Baukje heeft samen met ondermeer Lucie (de rode draad van deze tocht in meerdere opzichten) en loopvriendin Annie de tien tochten op haar naam. Een niet te onderschatten mijlpaal. Helaas hebben we de toespraak niet gehoord. We blijven buitenmensen. Onderweg nog kwamen we Jaap tegen uit Groningen die elf tochten wil lopen. Vond dat een beetje vreemd want de meesten stoppen bij tien of twintig, etc. Toen ik hem vroeg ‘waarom elf’ keek hij me scheef omhoog aan en zei: ‘denk eens na’. Dat is niet mijn sterkste punt natuurlijk, maar na wat hints snapte ik het: elf steden, dus elf tochten. Het kan zo simpel zijn.

Koffie met gebak

Na onder anderen Wobbie en Jouke, de aardige mensen uit Hoogeveen, Cees en Sjoerd gefeliciteerd te hebben mochten we dan eindelijk onze genoegdoening halen uit dat gele vocht dat ze ons gisteren in Dokkum onthielden.

Eindelijk onze hoofdstad. Nog dank aan architect Bonnema

Oude mensen en oude auto's gecombineerd. Toeschouwers bij deze overgang verkozen de auto's boven ons wandelaars

Resumé: Het was weer een prachtige week met een fantastische en vrolijke organisatie. Geweldig wat al die vrijwilligers weer doen voor de wandelaars, zeker ook de verkeersregelaars, watertappers (mag de laatste dag wel bier zijn) en de EHBO. Het wordt weer even afkicken.
Eigen mening over de vijf dagen:
dag 1: naar Sleat: beetje saai, inhouden is het advies;
dag 2: naar Workum: de zwaarste. Tip om vanuit Workum rechtdoor te gaan richting pad naar Parrega;
dag 3: naar Franeker. Bolsward prachtig en Harlingen ook een geweldige verbetering. Nooit meer veranderen. Makkelijkste dag;
dag 4: naar Dokkum. De mooiste route. Dokkum komt niet dichterbij. Advies: laatste stuk versnellen;
dag 5: naar Leeuwarden. Niet te snel lopen en op deze dag kun je je alles permitteren, zelfs bier. Hulde aan Snakkerburen!

Tot volgend jaar! O ja: familie uit hoogeveen: doe even een mailtje dan stuur ik jullie de voorpagina van de LC even.

Elfstedenwandeltocht 2012 – 5e dag en laatste is a post from wandel - hardlopen - sport.

Goeie pootjes gisteravond en vandaag. Wat merkwaardig dat je je na drie dagen juist beter voelt dan de dagen er voor. Het menselijk mechanisme blijft onberekenbaar. Kwart over zes vertrokken we naar Frjentsjer (met j). Wederom konden we niet verstaan wat de gastspreker – in dit geval een burgemeester – ons wilde vertellen.

Naar alle waarschijnlijkheid was de man Fred Veenstra en vertelde hij het volgende: ,,Beste Elstedenwandelaars, welkom in Franeker, het mooie Franeker met zijn rijke historie en wie kent niet Eise Eisinga? Franeker biedt u naast de enorme historie, de prachtige gevels en zijn markante bewoners ook een excellent winkelcentrum. Franeker is altijd een cruciale stad geweest in de totstandkoming van de Elfstedentochten. Ik zal u niet langer ophouden, u staat te trappelen en daarom wens ik u goed weer, geen regen een een prachtige tocht door onze gemeente. Hopelijk tot ziens!” Uiteraard is de gecursiveerde alinea een bedenksel van de webmaster, maar het zal zoiets zijn geweest.

Op weg naar Berlikum, de twaalfde stad van Friesland (zie vorig jaar). Op de rug o.a. Catrinus, Jan T. en Lucie.

Het peloton kwam langzaam in beweging en het was zes minuten over zeven toen Lieuwe en deze jongen wederom vanuit de achterhoede vertrokken. Al snel kwamen we Tjalda de Witte tegen en uiteraard bespraken we de zaken omtrent ons mooie, prachtige, historisch verantwoorde Bolsward. Wat was het weer een succes in de Broerekerk al kwam er vandaag een leuke tip binnen van een medeloper: muziek in de Broerekerk. Kan van toegevoegde waarde zijn.

Een keuzemogelijkheid: richting Stiens volgen

De vierde dag kent een prachtige route. Persoonlijk vind ik dit de meest gevreesde en de meest bewonderde wandeldag. Berlikum en Beetgum zijn plaatsen waar je nooit komt en zowaar is de route naar Stiens ook mooi en lijkt Stiens met zijn prominente kerk en molen een leuke plaats. Het centrum daarentegen vind ik altijd maar rommelig qua panden. Daar zit geen lijn in, oud en nieuw wisselen zich af, maar of dit architectonisch allemaal verantwoord is? Dacht het niet, al ben ik wel een leek. In Stiens bij de enorme ijsbaan bakkie koffie genomen en daar zat ook Rein uit Bolsward die voor de eerste keer de tocht wil volbrengen. ‘k Denk dat het hem gaat lukken dit jaar en hoop het uiteraard ook voor hem! Jouke en Wobbie kwamen tegelijkertijd aan in Stiens en uiteraard zouden we elkaar nog een paar keer tegenkomen. Bijzondere mensen met het hart op de goede plaats, zoals zovelen van ons.

En de boer, hij ploegde voort

Na Stiens komt een gevreesde weg richting Bartlehiem. Maar als je goed om je heen kijkt zie je prachtige vergezichten. Ook veel dieren in de wei en dat is tegenwoordig helaas bijzonder. Opgelopen met de ploeg van Lucie, Catrinus, Anne en Eppie. Laatstgenoemde beweegt zich uitermate gemakkelijk voort, gelijk zijn broer Wiebe. Klein beginnersfoutje gemaakt: het is voortaan beter – als de nood hoog is – niet over je jack te sproeien (als je begrijpt wat ik bedoel…).  Ach, je blijft leren als Abraham.

Gelukkig toch snel in Bartlehiem. Hier kop soep en andere versnapering genomen alvorens de tocht voort te zetten. Hier kwam ik Cees en Sjoerd weer tegen. De heren leken er nog goed bij te lopen, al zullen de gevoelens wat anders zijn geweest. Langs de Dokkumer Ee de gaskraan opengedraaid. Ooit sprak een wielrenner de woorden: ,,Als je kapot zit moet je demarreren”. Niet dat ik me slecht voelde trouwens, maar weet wel dat het tempo opvoeren je toch een bepaalde “boost” geeft en nooit te ver vooruit kijken. Dokkum is altijd verder weg dan je denkt… Bij Birdaard nog even wat water bijgevuld en toch maar weer snel de weg vervolgd. Geen Lieuwe te zien. Na mijn trage start heb ik hem uit het oog verloren.

Een bijzonder prieeltje na Stiens

Om 15.19 uur de stempel gekregen op mijn bijna blanco nieuwe startkaart. Ongeveer 35 minuten sneller dan vorig jaar. Hierna geprobeerd op het terras aan te schuiven. Helaas in twintig minuten geen bediening gezien. Jammer, maar we halen het morgen wel in. Baukje en Anna finishten ook ruim voor vier uur.

Waarachtig: Dokkum in zicht!

Dus een snelle dag met prachtig weer en lekkere droge worst van Weidenaar en uiteraard een geweldige organisatie. Veel mensen beseffen het niet, maar zijn staan zo half vijf op en sluiten de boel af om een uur of elf ‘s avonds. Mag ook wel beloond worden met een medaille! Morgen uitlopen en rustig finishen en dan wat verloren vocht aanvullen!

Oant moarn!

Elfstedentocht 2012 – 4e dag is a post from wandel - hardlopen - sport.

Op weg tussen Workum en Parrega

Pas kwart voor zes uit bed voor de derde dag van de Wandelelfstedentocht 2012. Wat een luxe, zeker als je mensen tijdens de tocht spreekt die met de bus naar de startplaats reizen. Ben niet een ochtendmens, vind zeven uur starten al vroeg genoeg.

Dit keer was Lambertus de chauffeur en dertien minuten voor zeven waren we (Baukje, Anna en ondergetekende) bij de startplaats waar het al een drukte van belang was. Snel op zoek naar de inschrijvingstafel. Gisteren mijn kaart verloren in Workum na de finish, dus even melden bij de organisatie. Kreeg een dagkaart mee, morgen (vrijdag) krijg ik een nieuwe kaart. Ben benieuwd.

Rustig aan naar Tjerkwerd

Zodoende achteraan vertrokken. Naast de altijd opgewekte Lieuwe, ook Jan Koornstra aanwezig om een dag mee te lopen. Deze man gaat het lopen gemakkelijk af. Al snel liepen we in een fuik van mensen. Het leek erg druk vandaag. Dit kwam uiteraard door de  vrije Hemelvaartsdag en het trainen voor de Slachtedyk Marathon. Verstandig dat ze op de deur kloppen van de Elfstedentocht. Hier kan immers niks aan tippen!

Even "jarre" voor Witmarsum. Is het niet zoals Jopie Huisman ooit zei: 'de natuur is onvoorstelbaar mooi, maar je moet het wel zien'.

Onderweg nog met vele mensen gesproken, onder andere met een man en vrouw uit Hoogeveen. De man werkt bij Rendo Energie en met hem heb ik vorig jaar opgelopen tijdens de onvolprezen Meerslag van Bolsward en uiteraard was het daar ook geen koek en ei. ‘t Is een rare wereld, toch lijkt het er steeds meer op dat in 2012 iedereen de verrijking van dure managers met hun bonussen meer dan zat is. Als ik naar het bedrijf zie waar ik werkzaam ben, lijkt er een andere en positieve mentaliteit te komen waar meer respect is voor de mensen die het verdienen: de mensen die het productieproces werkend houden en ongevraagd verbeteren. Een goed bedrijf smeert de ingecalculeerde bonussen uit naar die werknemers en kijk dan eens wat er gebeurt!

Terug bij het lopen en niet te filosofisch worden, want de mooiste stad van Bolsward kwam dichterbij. Uiteraard is dat Bolsward. Na een lange zegetocht door de stad, mijn stempeltje gehaald bij mijn dochter. Ook mijn vrouw stempelde in die prachtige Broerekerk. De koffie stond weer klaar en de service kon weer niet beter. Wat een stad en wat weer perfect voor elkaar! Gelooft u het niet?  Bolsward.

Onderweg ondermeer de Makkumer dames Ytsje en Cillia (Idsegahuizum trouwens) vele malen gezien, uiteraard Lucie (altijd opvallend en vandaag in het geel, gisteren in het roze en dan zal het morgen in het fel groen worden. Het laatste is een gokje), de Zandstra’s uiteraard altijd positief, twee Belgen die dertig keer de Dodentocht in België hebben bedwongen en nu blij zijn dat er een vereniging komt met ‘dertigers’, Wobbie en Jouke (liep hij een beetje mank bij Witmarsum?) en nog vele, vele anderen uiteraard. Bijvoorbeeld de dames uit Stiens/Finkum. Wietske mocht even op mijn rug krabben; had enorme jeuk van een of ander ongedierte. Het hielp.

Camping De Zeehoeve: wat een toegevoegde waarde! www.zeehoeve.nl. Links op de foto ex visserman Jan Koornstra uit Makkum. Ook hij was zeer te spreken over deze zitplaats. Helaas was er voor hem geen vis verkrijgbaar. Twintig jaar terug was hier trouwens ook de stempelpost.

De verrassing van de dag en misschien wel van deze Elfsteden-versie was de stempelplaats in Harlingen bij de Camping. ‘t Was een paar kilometertjes om, maar dan heb je ook wat. In een woord geweldig. Snelle en vlotte bediening en vele mogelijkheden om buiten te zitten. Wat een verademing! Heerlijk even de schoentjes uit op een plaats waar je eigenlijk even de oogjes dicht wil doen. Toch was er nog een klusje te klaren. Langs de promenade van Harlingen liepen we verder. Prachtig stuk, jammer van al die toeristen die zo nodig – met koffertje op wieltjes, dat wel natuurlijk – hun vakantiebestemming kozen, niet op- of omkijkend naar ons zwoegende genieters. De mens dwaalt steeds verder weg van beweging. Handig zo’n trapondersteuning bij het fietsen, handig zo’n koffertje op wieltjes, enzovoort, enzovoort. Nog even dan hebben we een robot thuis die de koffie voor ons brengt leerde ons deze week de tv. Erg handig, kunnen we blijven zitten en kunnen de ziekenfondspremies weer omhoog..

Links Jan Koornstra en rechts Lieuwe Wijnja uit Makkum. Suggestie van hun is om de Wandelelfstedentocht eens een keer door Makkum te laten lopen, gelijk de Giro ooit startte in Groningen. Als beloning mag het bestuur gratis een visje happen van de Koornstra's.

Nu nog wat doen aan die weg van Harlingen naar Franeker, want zeven kilometer is hier tien kilometer. Die vervelende weg wil niet ophouden. Een poos opgelopen met Cees Witteveen (altijd herkenbaar) en Sjoerd Yntema uit ons mooie plaatsje Bolsward. Deze mannen doen geen gekke dingen en lopen een constant tempo richting de finish.

Uiteraard moest deze jongen zijn maten uit Makkum even bijhalen. Dat bleek niet zo moeilijk te zijn want het tempo lag wat lager door hun conversatie met een vrouw uit Hartwerd van wie ik de naam even kwijt ben. Ze liep wat scheef, maar enkele jaren liep haar man nog veel schever. ‘t Was toen een tragi-komisch gezicht: beiden krom naar elkaar toe buigend. Maar uiteraard petje af (en over petjes gesproken: het petje-op, petje-af spel dat gespeeld werd afgelopen vrijdag ten koste van mijn Abrahamschap deed mij vele petjes toekomen van een wederom niet nader te noemen zwager. Heb nu al drie petjes versleten. Rampzalige kwaliteit die petjes, er liggen er nu al drie in de container).

Herbayum - Franeker: er komt geen einde aan

Iets later dan drie uur mochten we de stempel van Franeker bemachtigen. Even wat verwarring omtrent mijn kaart, want dat was natuurlijk een dagkaart. Gelukkig kreeg ik ook nog – na beraad – mijn stempeltje op de goede plaats.Hupsakee: dag drie ook historie, een goede dag vandaag: mooi weer en de beentjes deden het beter dan gisteren! Ook Anna en Baukje kwamen goed binnen om een uur of kwart voor vier. Morgen het mooiste traject van Franeker naar Dokkum. Waarschuwing voor mensen die de eerste keer meedoen: Dokkum is snel in zicht, maar blijft ver weg.

Oant moarn!

Elfstedentocht 2012 – 3e dag is a post from wandel - hardlopen - sport.

Precies kwart voor zeven aan de start in Sleat. Snel een bakkie sterke koffie alvorens we de strijd aan gingen met vooral de elementen. Ankie van den Ent uit Makkum meldde zich. Zij loopt vandaag een dag mee als training voor de Slachtedyk. Het bedrag dat voor deze loop moet worden neergelegd (27,50) heeft bij veel “echte” wandelaars kwaad bloed gezet. Voor vijf dagen Elfsteden betaal je immers maar 60 euro en daar krijg je veel meer voor terug en dat zonder commerciële inslag! Een voorbeeld zal de FLAL en de Elfstedentocht altijd blijven.

Een sterke zuidwester woei ons tegemoet en probeerde ook met een enkel buitje ons uit ons ritme te krijgen. Uiteraard kwam het, toch wat koude, legioen snel in beweging. Een pittig tochtje stond ons te wachten. Na een paar honderd meter vond ik Lieuwe Wijnja uit Makkum. Dat Lieuwe een klein medisch wonder genoemd mag worden heb ik vorig jaar al aangegeven. Naast lopen fietst, schaatst hij en doet hij aan bergbeklimmen, vooral in de Zwitserse bergen. Mij niet gezien.

Routine op weg naar de dijk

Afijn, terug naar de wandeltocht naar Workum. Eerst toch maar even een bakkie gedaan bij de Vier Heemskinderen. Ook hier zit een verhaal achter (zie vorig jaar). Deze restaurant-eigenaar weet hoe hij vermoeide wandelaars moet bedienen. Razendsnel stond de koffie met appelgebak voor ons. Een voorbeeld voor velen! Hulde aan de man, volgend jaar zijn we er weer. Volgend jaar wel iets meer slagroom trouwens. En misschien een tip: zet een duidelijk bord buiten neer aan de rand van het fietspad met daarop: ‘ELFSTEDEN KOFFIE MET GEBAK’. Zal nog meer helpen en … tweede bakkie gratis.

Het duurde erg lang voordat het vrouwtje van Stavoren ons in het zicht kreeg. Op de dijk reed een fietser woest in op de Zandstra’s en mijzelf. Heb de man wat verwensingen toegeschreeuwd en hij zal deze vast hebben ontvangen, gezien de windrichting. Wat een asociaal rijgedrag! Onderweg weer vele “hipjes” gemaakt. Overal even een kort praatje en een hele discussie over Heerenveen en Ajax. Ook Rein uit Bolsward probeert de vijf dagen voor het eerst vol te maken. Zou een hele prestatie zijn na een paar mislukte pogingen.

Altijd maar die wind

In Stavoren soepje en slaatje genomen. Had toch wat honger gekregen. Vanmorgen veel te weinig gegeten. Na deze korte stop in Stavoren nog 18 km te gaan. Aangezien we zes km per uur lopen gemiddeld, leek ons een binnenkomst omstreeks half vier acceptabel. In het mooie Hielpen (de een na mooiste stad van Friesland, uiteraard is Bolsward net wat mooier zei ik tegen de in klederdracht gestoken stempelaars) lonkte mij de koffie. Lieuwe wilde doorlopen en wie ben ik dan om mijn instinct te volgen. Doorlopen: nog zo’n acht kilometer = tachtig minuten.

Het blijft een plaatje

Voor Workum kwamen Wiebe Bleeker en Gooitzen Ykema (52e tocht) ons achterop. Zij verkozen voor de finish om even andere kleren aan te doen op de boot. Om 15.29 uur stempelden we af. En o, wat zit zo’n terras toch lekker. Nog even gezeten met bestuurslid Wagter, vrouw van Johann. Helaas ben ik de voornaam even vergeten. Enthousiaste vrouw met een echt Elfstedenhart, al is entousiastme geen uitzondering binnen het bestuur. Baukje en Anna lieten nog even op zich wachten. Lambertus (man van Baukje) was lichtelijk bezorgd. Om 16.19 uur kwamen zij aan.

Thuisgekomen is gebleken dat ik mijn startkaart kwijt ben. Uiterst vreemd, daar ik die altijd keurig in mijn Elfstedentasje stop. Nu ben ik vorige week wel Abraham geworden en – volgens zeggen – is een van de beperkingen geheugenverlies. Hoop dat hij gevonden is. Al contact over gehad met het Elfstedenbestuur.

Morgen proberen we het weer: Workum – Franeker met de prachtige doorkomst van ons mooie Bolsward en nou komt-ie: wat zou het een prachtige invulling voor het stadhuis zijn om daar een compleet Elfstedenmuseum van te maken met alle gezamenlijke Elfstedenverenigingen gebundeld. Bolsward als centrum van alle Elfstedentochten: hier valt iets voor te zeggen!  Alice Booy heeft dit al aangekaart bij de betreffende commissie die na mag denken over de invulling van het stadhuis. Wat zou dit mooi zijn! 

Elfstedentocht 2012 – 2e dag is a post from wandel - hardlopen - sport.

Ja, wandelen is leuk, ook in de regen

Half zes er uit voor de zesde Elstedenwandeltocht. De eerste etappe van Leeuwarden naar Sleat werd weggeschoten door Stephan Rekker, voorzitter van de jubilerende (100 jaar) Fietselfstedentocht. Ook Stephan heeft ooit de tocht gelopen en is ook bezitter van het door velen zo begeerde brevet (en dus niet van onvermogen). Voorzitter Jaap Aagtjes (van de Wandel) sprak vooraf nog voorspellende woorden: ‘De voorspellingen zijn niet zo goed, maar in Friesland is het altijd mooi weer. Het zal vast meevallen.’ En hij zou gelijk krijgen. Kan Jaap voortaan niet het weer voorspellen?

Op weg naar het mooie IJlst

Even wennen bij de start. We vertrokken direct links de Harmonie uit en liepen in de gestaag neervallende regen Leeuwarden uit langs de Zwette. Zowaar een prachtige route. Wat mij betreft mag deze volgend jaar ook weer op het programma staan. Via Oosterwierum (sla even wat over voor de snelheid) richting Bozum, voor velen een koffie-stopplaats. Drukte genoeg bij de koffietent aldaar. Een bakkie koffie zou ik later krijgen in Scharnegoutum waar vrouw, schoonzus en kids en pake klaarstonden (al zat de laatste in de auto,wat een niet interessant detail is natuurlijk).

Onderweg al weer vele bekenden gezien. Opgelopen met verschillende mensen met verschillende karaktertrekken en verschillende doelen. Zo liep er iemand voor het brevet en  uiteraard is hij niet de enige. Zijn vaak speciale types: één keer en nooit weer, puur voor het brevet. Uiteraard kwam ik ook weer Wobbie en Jouke tegen uit Birdaard. Deze twee zijn altijd goed geluimd en lopen kunnen ze ook nog. Het tempo ligt ongeveer gelijk als van deze jongen al wil dat weer niet zeggen dat ik hard loop. Snapt u het nog? Mijn snelheid ligt zo rond de 6.4 km/u  in goede doen, dat dan weer wel.

Niet echt mooi weer de eerste uren. Later zou het weer behoorlijk opknappen. Na Hommerts geen regen meer gehad

Eigenlijk direct al wat pijntjes. Had direct al het idee dat mijn zo keurig afgeplakte bal van de voet wat begon te branden. In IJlst besloot ik toch maar een bezoekje te brengen aan de EHBO. De vrouw die me hielp was er blij mee. Na stevig te zijn afgetaped weer verder. Zo, dat voelde beter. Abraham kon weer op pad. Tip van de dag trouwens: tape uw sportschoenen met die grijze kleeftape af en de voetjes blijven heerlijk droog. Nadeel is wel dat je wat moeilijker bij de veters komt. Over dit probleempje moet ik morgen een oplossing vinden.

Eens een ander plaatje, dreigende wolken

In IJlst nog even de toilet bevuild bij de Poiesz. Moet zeggen: dat luchtte wel even op. We misten wel het gemeentehuis van Wymbrits. Deze gemeente had het altijd prima voor elkaar, nu kwamen we dus in een café uit. Na IJlst op weg naar het vervelende Hommerts-Jutrijp. Ex-collega Theo niet gezien. Theo is afgelopen jaar, samen met nog zo’n honderd mensen, de laan uitgestuurd. Jammer dat hij weg is; hij was toch een van de sfeerbepalers van de NDC.

Op weg naar het einde

In een van die twee vreselijke dorpen kwam ik ex-collega Marjan Waterlander nog tegen in haar bakkersbusje. Ze heeft het prima naar haar zin, zo zei ze. Ook Gerda ingehaald en Jettie van de Friesland Bank. Beiden komen uit Franeker en beide leek het goed te gaan.

Hoe mooi kan Friesland zijn?

De lange weg naar boer Bouma iets versneld. Weet dat bij de afslag het nog vijf kilometer is naar Sleat. Dat bleek achteraf precies te kloppen. Officiele GPS-kilometers: precies vijftig, anderhalve kilometer meer dan vorig jaar. Om 16.04 of zo drukte ik de stempelkaart op de tafel, na eerst de vrouw van Johann Wagter te hebben aangesproken. Hij had me wel even ter plekke mogen kraken. Kan niet zeggen dat mijn rug goed voelde vandaag, maar – zoals het leven – kan het morgen weer helemaal anders zijn. Daarna nog snel wat geel/goud vocht weggeslokt tussen Pier en Lolke Buma in. Pier vond dat ik maar kleine voeten had. Mijn maat van 45,5 stak nogal af van die van hem: 49,5. Nou ja, niet alles kan groot zijn…

Oant moarn!

Elfstedentocht 2012 – 1e dag is a post from wandel - hardlopen - sport.

Sites die je in de gaten moet/kunt houden tijdens de tocht:
http://www.bestgenog.nl/
http://nannesz.weblog.nl/
https://picasaweb.google.com/112068950134583220483 (van Hans Wijnja)
http://sunnywalks.blogspot.com/

en deze weblog natuurlijk. Iedere avond voor acht uur staat er een verslag van de tocht op.

Elfstedenwandeltocht bijna van start! is a post from wandel - hardlopen - sport.

Na mijn twee keer veertig kilometer loopjes vrijdag 29 april eens iets verder. Vanuit Bolsward richting Tjerkwerd, Parrega, Workum naar Hindeloopen gelopen. In dit prachtige stadje de traditionele uitsmijter kaas genuttigd en uiteraard cappucino. Het leven kan zo mooi zijn als je door de landerijen loopt en het jachtige leven even achter je laat. Dit jaar nooit met de IPod gelopen en ik moet zeggen: dat hoeft ook niet meer. Zonder muziek neem je veel meer op. Met muziek wordt je onrustig, want ondanks dat de muziek door mij is uitgekozen, zit ik alleen maar plaatjes over te slaan of weer op te zoeken. Een tamelijk frustrerende bezigheid en totaal overbodig als je goed om je heen kijkt en de natuur zijn werk laat doen.

Deze dag zou ik vijf collega’s tegenkomen. Direct in Bolsward al Fokke B., bij Tjerkwerd Sietze K. die richting Parrega reed en kort daarna Alie H. die naar het werk in Leeuwarden reed en naar alle waarschijnlijkheid wat aan de late kant was (ben vaak aan het rekenen. Het was twintig voor negen en ze kan het niet sneller rijden dan dertig minuten vanaf Tjerkwerd).

In Hindeloopen nog even bij het schaatsmuseum binnengelopen. Zocht of zoek eigenlijk het schilderij dat daar hing met een Bolswarder stads- en schaatsgezicht bij het Hoog Bolwerk, begin 1900. Helaas was het er niet meer en zal het wel ergens op zolder staan in het Hindelooper museum (aanrader!).

In Workum kwam ik nog een oud-voetballer tegen van de plaatselijke SV Workum. Deze slager is altijd in voor een geintje. Kan me de eerste training nog te herinneren in de jaren tachtig, dat hij mij vroeg of ik het licht van het trainingsveld even uit wilde doen en hij verwees me daarbij naar een paar bomen. Uiteraard niks te vinden en je moet er even aan wennen maar dit valt onder ‘voetbalhumor’. Een orthodoxe jood die achter ons langs liep werd vriendelijk begroet met ‘dag dominiee’. Toen ik vroeg of hij die man kende, antwoordde hij: ‘nee, maar in Workum groeten we iedereen.’

Even later kwam ik collega vier tegen: Rynk B., redacteur van de Wijd en Zijd. Merkwaardig was dat ik net aan hem zat te denken. Heb namelijk een rubriek in de Wijd en Zijd, genaamd ‘In oare tiid’ en uiteraard moet ik weer wat schrijven. ‘k Mag volgende week een stukje schrijven over de Elfstedenwandeltocht en uiteraard zal dat een positief stukje worden. ‘t Is toch altijd weer geweldig hoe de organisatie is, maar ‘een journalist moet zich uiteraard aan de feiten houden en zich niet laten leiden door persoonlijke gevoelens’.

Collega vijf kwam ik bij de Wijnberg in Bolsward tegen. Sebastiaan ging direct in op mijn voorstel voor ‘een bakkie doen?’. Het bakkie werd voor mij een cappicino en voor mijn eigenlijk oud-collega (hij heeft gebruik gemaakt van een regeling) een pilsje.

Van vijf voor acht tot kwart voor vier onderweg geweest. Helaas hield mijn htc-batterij er mee op, zodat ik niet exact het aantal kilometers weet. Hou het op 45. ‘t Komt wel goed.

van Bolsward naar Hielpen is a post from wandel - hardlopen - sport.

Dit jaar ongeveer in maart begonnen met lopen.
Eerste keer 21, toen 23, 12, 12, 33, 40, 41, 45, 36 en nog een paar kleine “blokjes om” van 5 tot en met 10 kilometer. Dus in totaal zo’n 300 kilometer, zo’n 100 minder dan de voorgeschreven 400 km. Probleem is altijd tijd. Alle lopen gingen eigenlijk (even afkloppen) uiterst makkelijk. Voelde me daardoor ook niet geroepen om de volgende dag weer een eind te lopen. ‘t Is allemaal wat lastig te plannen. Zaterdags meestal op voetbalvelden en ook zondag wil je nog een beetje sociaal zijn natuurlijk.

Heb er ontzettend veel zin in, die Elfstedentocht!

Op weg naar de Elfstedentocht 2012 is a post from wandel - hardlopen - sport.

Tussen de Elfsteden een keer veertig kilometer gelopen, meer niet. Twijfelaars kunnen dan zenuwachtig worden. Een paar jaar terug is ook gebleken dat je de kilometers wel in de benen hebt.

De eerste vijftien kilometer als een speer gelopen. Te snel, ongeveer zeven kilometer per uur. Ook na terugkomst in Wouterswoude, na de feestelijke ontvangst, opnieuw het tempo er in. Pas bij Zwaagwesteinde na een kilometer of zestig wat problemen. Even een paar blaren laten wegwerken en en passant even laten masseren door een buitengewoon kundige masseur die onder de indruk was van mijn (zware) benen. Een en al verzuring in die dikke poten. Afijn, na een half uur onder handen te zijn geweest en ook nog op de foto voor 112 Zwaagwesteinde, strompelend weer weg. Een kilometer verderop besefte ik dat ik mijn rugtas was vergeten. Toch maar weer terug en dan moet je even niet nadenken. Raar natuurlijk om lopers tegen te komen en de grappen en grollen waren snel gemaakt. Toch ging het daarna weer wat beter en zoals het een dieseltje betaamt, kwam ik toch redelijk fris binnen na 82 kilometer om ongeveer 11.15 uur, na dus zo’n 13 uur 15. Een dik uur sneller dan een paar jaar ervoor en had ik me niet laten behandelen door de masseur en … was ik mijn tas niet vergeten, dan was ik toch wel onder de magische grens van 13 uur gekomen.

Mooie tocht en uiteraard perfect georganiseerd door Wouterswoude!

Moet nog even nadenken over de komende tocht.

De Kennedymars 2011 Wouterswoude is a post from wandel - hardlopen - sport.

Uiteraard na maanden afwezigheid inlognaam en wachtwoord kwijt. Gelukkig zijn we er weer en met terugwerkende kracht zal ik de blog snel bijwerken. Wordt snel vervolgd.

Tjongejonge… is a post from wandel - hardlopen - sport.