Vandaag overgestapt naar het legioen der 40-kilometer-lopers. Wederom een – qua zonneschijn – sombere dag. Temperatuur ongeveer 17 graden, zwaar bewolkt en volgens de weervoorspellingen zou het droog blijven. Gezien dezelfde voorspelling voor gisteren was ik er niet op vertrouwd en nam ik voor de zekerheid maar een regenjasje mee. 

Na anderhalf bakje koffie vertrokken we eigenlijk zeven minuten te vroeg vanuit "het Marne Theater". Na de gebruikelijke tips en trucs van Benny Stevens sloegen we direct linksaf. Hierna vervolgende we onze weg door het prachtige Bolsward langs het water richting de wijk Altenburg. Hierna via het betonpad richting Hartwerd. In Hartwerd vervolgens linksaf richting de Klieuw. Hier met een man uit Hoogeveen opgelopen. Hij was een Fries om utens en werkte in Meppel bij een energiebedrijf. Na een plaspauze bij Tjalhuizum de man kwijtgeraakt. Voor de afslag naar IJsbrechtum stond hij zijn vrouw op te wachten die keurig haar kleine behoefte deed achter een veekar. Uiteraard niet gekeken (maar zag het wel). 

Snel door naar de Epemastate alwaar de koffie op ons wachtte. De organisatie stond ook klaar met de broodjes en na wat aandringen mocht ik een tweede broodje. Heb immers ook bijna het gewicht van een tweede. Hier zaten een heleboel mensen bij elkaar. Tijd voor mij om mijn truuc voor de dag uit te proberen. Had 's ochtends pleisters op de hakken (voor de zogenaamde "skiethakken") geplakt. Een daarvan er afgehaald, doormidden gescheurd en over een blaar geplakt tussen de tenen. Geen problemen meer gehad. Uiteraard zit die blaar er nog wel, maar zoals altijd nemen we de laatste dag van een meerdagenloop niet meer serieus en mag er alle pijn en leed worden geleden. 

Verder opgelopen met Gerda uit Franeker. Het toeval wil dat ik vorig jaar op dezelfde dag ook met haar opliep. Morgen is ze jarig, want dat was ze vorig jaar ook… Rare zin, maar hij klopt toch nog. Met Gerda eigenlijk de rest van de tocht opgelopen. In de landerijen richting Wommels misten we, tot vermaak van de heer Witteveen en Yntema, de afslag. Je komt hier uiteraard niet elke dag en mijn coordinatievermogen is altijd al dramatisch geweest. Zelfs zo erg dat ik vroeger (echt waar) linksaf afsloeg als ik dacht dat ik rechtsaf moest.

Afijn, zal andere kwaliteiten hebben zullen we maar zeggen en die komen het meest tot uiting na afloop in de kantine. Maar… zover was het nog niet. Helaas konden we in Wommels niet naar de toilet. Zowel mijn medeloopster als ikzelf moesten wat kwijt. De oplossing werd gevonden in de naastgelegen Jumbo Kooistra, alwaar wij gebruik mochten maken van de personeelstoilet. Uiteraard begroette ik ook nog even Bertus, bedrijfsleider van Jumbo in Wommels die ik nog ken van het project voetbalplaatjes. Hij herkende mij nog en herinnerde zich waarschijnlijk ook even zijn enorme omzet van dat jaar.

In Burgwerd kwam de verlossing. Tinus en Anja stelden hun tuin, kaas, worst en bier ter beschikking van de dorstigen en lamlendigen van deze tocht. Gerda liep door en ik koos voor het verstandigste besluit van deze dag: even zitten en een Hertog Jan.

Om half vier arriveerden Jouke, Wobkje en ondergetekende in de kantine van de Marne. Zoals eerder gezegd: hier kwamen mijn sterke punten snel tot uiting in de vorm van enige alcoholische consumpties en warrige teksten. Na drie stuks zag de wereld er toch wat anders uit en ook mijn vrouw en kinderen zou dat even later opvallen.

Nou, morgen nog een stukkie van deze mooie tocht. Natuurlijk is de organisatie weer perfect, maar dat is nooit anders geweest!

Oant moarn!